همه مصرند مست تو ز کور و کر چه غم داری

بر این صورت چه می چفسی ز بی معنی چه می ترسی

چو گوهر در بغل داری ز بی گوهر چه غم داری

ایا یوسف ز دست تو کی بگریزد ز شست تو

چو با دل یار غاری تو چراغ چار یاری تو

فقیر ذوالفقاری تو از آن خنجر چه غم داری

گرفتی باغ و برها را همی خور آن شکرها را