چو با دل یار غاری تو چراغ چار یاری تو

چو گوهر در بغل داری ز بی گوهر چه غم داری

ایا یوسف ز دست تو کی بگریزد ز شست تو

همه مصرند مست تو ز کور و کر چه غم داری

فقیر ذوالفقاری تو از آن خنجر چه غم داری

گرفتی باغ و برها را همی خور آن شکرها را

اگر بستند درها را ز بند در چه غم داری