کبوترهای دل ها را تویی شاهین اشکاری

برآ بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری

بود جان های پابسته شوند از بند تن رسته

بود دل های افسرده ز حر تو شود جاری

بسی اشکوفه و دل ها که بنهادند در گل ها