بود دل های افسرده ز حر تو شود جاری

برآ بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری

کبوترهای دل ها را تویی شاهین اشکاری

بود جان های پابسته شوند از بند تن رسته

بسی اشکوفه و دل ها که بنهادند در گل ها

همی پایند یاران را به دعوتشان بکن یاری

به کوری دی و بهمن بهاری کن بر این گلشن