مرا باری بحمدالله چه قرص مه چه برگ که

چه دارد با کمال تو بجز ریشی و دستاری

گلیم موسی و هارون به از مال و زر قارون

چرا شاید که بفروشی تو دیداری به دیناری

ز مستی خود نمی دانم یکی جو را ز قنطاری

سر عالم نمی دارم بیار آن جام خمارم

ز هست خویش بیزارم چه باشد هست من باری