اگر چه تو نداری هیچ مانند الف عشقت

خصوصا از دو دیده سیل همچون چشمه جاری

بس استت عزت و دوران ز ذوق عشق پرلذت

کجا پیدا شود با عشق یا تلخی و یا خواری

به صدر حرف ها دارد چرا زان رو که آن داری

حلاوت های جاویدان درون جان عشاق است

ز بهر چشم زخم است این نفیر و این همه زاری