درون بحر بی پایان مرگ و نیستی جان ها

بگوید وصل خوش نکته به گوش هجر یک رازی

که رسم و قاعده غم ها ز جان خلق بردارند

رسیده عمر ما آخر نهد از عیش آغازی

بود ایمن چو بر دریا بود مرغاب یا قازی

به غیر ناطقه غیرت نبودت هیچ بدگویی

نبودستت بجز هم مشک زلفین تو غمازی