که شمس الدین تبریزی به جان بخشی و خون ریزی

که صبر جان غمناکان تو را فانی کند فانی

تو باخویشی به بی خویشان مپیچ ای خصم درویشان

مزن تو پنجه با ایشان به دستانی که نتوانی

ز آتش برکند تیزی به قدرت های ربانی