چو بردابرد جاه تو ورای هر دو کون آمد

تو نور نور اسراری تو روح روح را جانی

اگر امداد لطف تو نباشد در جهان تابان

درافتد سقف این گردون بیارد رو به ویرانی

زهی سرگشتگی جان ها زهی تشکیک و حیرانی

همی جویم به دو عالم مثالی تا تو را گویم

نمی یابم خداوندا نمی گویی که را مانی