ز شیران جمله آهویان گریزان دیدم و پویان

چرا ای چشم بخت من تو با من کژ چو ابرویی

چه با لذت جفاکاری که می بکشی بدین زاری

پس آنگه عاشق کشته تو را گوید چو خوش خویی

دلا جویای آن شیری خدا داند چه آهویی

دلا گر چه نزاری تو مقیم کوی یاری تو

مرا بس شد ز جان و تن تو را مژده کز آن کویی