ولیکن عشقشان دارد هزاران مکر و عیاری

ولیک آن نور ناپیدا همی فرمایدت هر دم

شراب می که بفزاید ز بی هوشیت هشیاری

که خوبان به غایت را فراغت باشد از شیوه

چنانک از شهوتی تو خوش به جسم و جان شهوانی

نباشی زان طرب غافل اگر تو جان جان داری

درون خود طلب آن را نه پیش و پس نه بر گردون