گر از جاهش ببردی بو ز حسرت کرده خون ریزی

هر آنچ از روح او آید به وهم روح ها ناید

که خشتک کی تواند کرد اندر جامه تیریزی

کسی کاندر جهان از بوش انا لا غیر می گفته ست

بیا ای عقل کل با من که بردابرد او بینی

ورای بحر روحانی بدان شرطی که نگریزی

از آن بحری گذشته ست او که دل ها دل از او یابند