که خشتک کی تواند کرد اندر جامه تیریزی

که جان او چنان صاف و لطیف آمد که جان ها را

ز روی شرم و لطف او فریضه گشت پرهیزی

هر آنچ از روح او آید به وهم روح ها ناید

کسی کاندر جهان از بوش انا لا غیر می گفته ست

گر از جاهش ببردی بو ز حسرت کرده خون ریزی

بیا ای عقل کل با من که بردابرد او بینی