بدرم چرخ و دریا را به عشق و صبر و پیشانی

بر آن پای گریزانت چه بربندم که نگریزی

به جان بی وفا مانی چو یار ما گریزانی

ور از نه چرخ برتازی بسوزی هفت دریا را

وگر چو آفتابی هم روی بر طارم چارم

چو سایه در رکاب تو همی آیم به پنهانی