درونت خنب سرمستی چرا از دن نمی آیی

زبان چون سوسن تازه به مدحت ای خوش آوازه

الا گلزار ربانی بدین سوسن نمی آیی

الا ای باده شادان به عشق اندر چو استادان

معاش خانه جانم اگر نه از قرص خورشید است

چرا ای خانه بی خورشید تو روشن نمی آیی

اگر نه طالب اویی به خانه خانه خورشید