چرا ای خانه بی خورشید تو روشن نمی آیی

الا ای باده شادان به عشق اندر چو استادان

درونت خنب سرمستی چرا از دن نمی آیی

معاش خانه جانم اگر نه از قرص خورشید است

اگر نه طالب اویی به خانه خانه خورشید

چرا چون شکل شب دزدان به هر روزن نمی آیی

چو صحرای جمال او برای جان بود مومن