اشکوفه چرا کردی گر باده نخوردستی

ترک دل و جان کردم تا بی دل و جان گردم

یک دل چه محل دارد صد دلکده بایستی

بنگر به درخت ای جان در رقص و سراندازی

آن باد بهاری بین آمیزش و یاری بین

گر نی همه لطفستی با خاک نپیوستی

از یار مکن افغان بی جور نیامد عشق