بازآ تو از این غربت تا چند پریشانی

جانا به غریبستان چندین به چه می مانی

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم

یا راه نمی دانی یا نامه نمی خوانی

گر نامه نمی خوانی خود نامه تو را خواند