یا راه نمی دانی یا نامه نمی خوانی

جانا به غریبستان چندین به چه می مانی

بازآ تو از این غربت تا چند پریشانی

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم

گر نامه نمی خوانی خود نامه تو را خواند

ور راه نمی دانی در پنجه ره دانی

بازآ که در آن محبس قدر تو نداند کس