صورتگر بی صورت گر ز آنک عیان بودی

پس چیست ز ناشکری تشنیع چنانستی

وصلش به میان آید از لطف و کرم لیکن

کفو کمر وصلش ای کاش میانستی

در مردن این صورت کس را چه زیانستی

راه نظر ار بودی بی رهزن پنهانی

با هر مژه و ابرو کی تیر و کمانستی