آن چنگ که می زارد گویم ز چه می زارد

کو زهره که تا گویم ای دوست چرا کردی

آن شمع که می سوزد گویم ز چه می گرید

زیرا که ز شیرینش در قهر جدا کردی

کز هجر تو پشت او چون بنده دوتا کردی

این جمله جفا کردی اما چو نمودی رو

زهرم چو شکر کردی وز درد دوا کردی