زهرم چو شکر کردی وز درد دوا کردی

آن چنگ که می زارد گویم ز چه می زارد

کز هجر تو پشت او چون بنده دوتا کردی

این جمله جفا کردی اما چو نمودی رو

هر برگ ز بی برگی کف ها به دعا برداشت

از بس که کرم کردی حاجات روا کردی