هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شد

زین بیش نمی دانم ای مه تو که را مانی

هم بنده و آزادم ویرانه و آبادم

هم بی دل و دلشادم ای مه تو که را مانی

هم مومن و کافر شد ای مه تو که را مانی

شاد آنک نهد پایی در لجه دریایی

با دیده بینایی ای مه تو که را مانی