ای یار بکش دستم آن جا که تو آن جایی

گر جور و جفا این است پس گشت وفا کاسد

ای دل به جفای او جان باز چه می پایی

امروز چنان مستم کز خویش برون جستم

چیزی که تو را باید افلاک همان زاید

گوهر چه کمت آید چون در تک دریایی

مردم ز تو شد ای جان هر مردمک دیده