که اندیشد که تو شرمنده باشی

چو اندیشه به جاسوسی اسرار

درون سینه ها گردنده باشی

دلا بر چشم خوبان چهره بگشا

بدیشان صدقه می ده چون هلالند

تو بدری از کجا گیرنده باشی

اگر خالی شوی از خویش چون نی