چه خون از چشم و دل ها برگشاده ست

که بی رنجی نبینی هیچ شادی

چه مایه رنج ها دیدی تو هر روز

تامل کن از آن روزی که زادی

که تا تو چشم در عالم گشادی

خداوندا اگر آهن بدیدی

ز اول آن کشاکش کش تو دادی