خداوندا اگر آهن بدیدی

تامل کن از آن روزی که زادی

چه خون از چشم و دل ها برگشاده ست

که تا تو چشم در عالم گشادی

ز اول آن کشاکش کش تو دادی

ز بیم و ترس آهن آب گشتی

گدازیدی نپذرفتی جمادی