ز ما رنجورتر آخر کی باشد

چه باشی بسته تو خاوندگاری

تو گویی می روم رنجور دارم

نه رنجوران ما را می گذاری

که در چشمت نیاییم از نزاری

خوری سوگند که فردا بیایم

چه دامن گیردت سوگند خواری