خوری سوگند که فردا بیایم

نه رنجوران ما را می گذاری

ز ما رنجورتر آخر کی باشد

که در چشمت نیاییم از نزاری

چه دامن گیردت سوگند خواری

تو با سوگند کاری پخته ای سر

که بر اسرار پنهانی سواری