جدایی نیست این تلخی نزع است

رسد در گرد مرکب از نزاری

عنان درکش پیاده پروری کن

که خورشیدی و عالم بی تو تاری

گلوی ما به هجران می فشاری

چو سایه می دود جان در پی تو

گذشت از سایه جان در بی قراری