چنین شیرین چنین حلوا چرایی

گشادی چشم و گوش خاکیان را

همه حیران که چون بر می گشایی

گلوی جان بسوزید از حلاوت

اگر چون آسیا گردم شب و روز

ز تو باشد که آب آسیایی

وگر این آسیا جوید سکونت