اگر سنگت ببیند بر تو گرید

به دست خویش بی وصلش چه داری

همه لافت که زاری ها کنم من

به نزد او نیرزد خاک زاری

که از وصل چه کس گشتی تو عاری

به وصلش مر سما را فخر بودی

به هجرش خاک را اکنون تو عاری