که از وصل چه کس گشتی تو عاری

همه لافت که زاری ها کنم من

به نزد او نیرزد خاک زاری

اگر سنگت ببیند بر تو گرید

به وصلش مر سما را فخر بودی

به هجرش خاک را اکنون تو عاری

چنان مغرور و سرکش گشته بودی