چنان مغرور و سرکش گشته بودی

که از وصل چه کس گشتی تو عاری

به وصلش مر سما را فخر بودی

به هجرش خاک را اکنون تو عاری

زمان وصل یعنی یار غاری

از آن می ها ز وصلش مست بودی

نک آمد مر تو را دور خماری