چون شکر قندوار می آیی

از بهر حیات و زنده کردن تو

در عالم چون بهار می آیی

عشاق همه شدند حلوایی

می درده و اختیار ما بستان

کز مجلس اختیار می آیی

از خلق جهان کناره می گیرد