می درده و اختیار ما بستان

در عالم چون بهار می آیی

عشاق همه شدند حلوایی

چون شکر قندوار می آیی

کز مجلس اختیار می آیی

از خلق جهان کناره می گیرد

آن را که تو در کنار می آیی