دولت همه سوی نیستی بود

چون محرم گلشن الستی

رو بر سر خم آسمان صاف

تا درد بدی بدی به پستی

می جوید ابلهش ز هستی

گیرم که جمال دوست دیدی

از چشم ویش ندیده استی