از چشم ویش ندیده استی

دولت همه سوی نیستی بود

می جوید ابلهش ز هستی

گیرم که جمال دوست دیدی

ای یوسف عشق رو نمودی

دست دو هزار مست خستی

خامش که ز بحر بی نصیبی