آخر تو کیی بدین نزاری

در چشم تو ریخت کحل پندار

می پنداری به اختیاری

این چرخ به اختیار خود نیست

از نیست تو خویش هست کردی

وین گردن خود تو می فشاری

زین ترس تو حجت است بر تو