ای که شکرت کران ندارد

این دم ز کمان چه می گریزی

باری تو هزار گنج داری

زین نیم زیان چه می گریزی

بنشین به میان چه می گریزی

چون محرم هر شکر دهان است

از پیش دهان چه می گریزی