برخاست غریو جان ز هر سو

از آتش و ناله نهانی

دوزخ بنگر که سر برآورد

ناگه ز میان شادمانی

هان ای کس بی کسان تو دانی

فرمود که این فراق فانی است

افغان ز فراق جاودانی