جان و صد جان خود چه باشد گر کسی قربان کند

ناید اندر چشم او الا بلای بیخودی

بنگر اندر من که خود را در بلا افکنده ام

از حلاوت ها که دیدم در فنای بیخودی

در هوای بیخودی و از برای بیخودی

عاشقا کمتر نشین با مردم غمناک تو

تا غباری درنیفتد در صفای بیخودی