ای سری و سروری ها خاک پای بیخودی

باجفا شو با کسی کو عاشق هشیاری است

تا بیابی ذوق ها اندر وفای بیخودی

بیخودی را چون بدانی سروری کاسد شود

خوش بود ظاهر شدن بر دشمنان بر تخت ملک

لیک آن ها هیچ نبود جان به جای بیخودی

گر تو خواهی شمس تبریزی شود مهمان تو