خوش بود ظاهر شدن بر دشمنان بر تخت ملک

تا بیابی ذوق ها اندر وفای بیخودی

بیخودی را چون بدانی سروری کاسد شود

ای سری و سروری ها خاک پای بیخودی

لیک آن ها هیچ نبود جان به جای بیخودی

گر تو خواهی شمس تبریزی شود مهمان تو

خانه خالی کن ز خود ای کدخدای بیخودی