او به پنهانی همی خندد که ابله میرکی

کیست کمپیرک یکی سالوسک بی چاشنی

تو به تو همچون پیاز و گنده همچون سیرکی

میرکی گشته اسیر او گرو کرده کمر

نی به بستان جمال او شکوفه تازه ای

نی به پستان وفای آن سلیطه شیرکی

خود ببینی چونک بگشاید اجل چشمت ورا