از گزافه بر سزا و ناسزا می ریختی

ز اولین جرعه که بر خاک آمد آدم روح یافت

جبرئیلی هست شد چون بر سما می ریختی

می گزیدی صادقان را تا چو رحمت مست شد

می بدادی جان به نان و نان تو را درخورد نی

آب سقا می خریدی بر سقا می ریختی

همچو موسی کآتشی بنمودیش وآن نور بود