همچو موسی کآتشی بنمودیش وآن نور بود

از گزافه بر سزا و ناسزا می ریختی

می بدادی جان به نان و نان تو را درخورد نی

آب سقا می خریدی بر سقا می ریختی

در لباس آتشی نور و ضیا می ریختی

روز جمعه کی بود روزی که در جمع توییم

جمع کردی آخر آن را که جدا می ریختی