پس ز جام شمس تبریزی بده یک جرعه ای

پس بسوز این عقل را گر بیت احزانیستی

درکش آن معشوقه بدمست را در بزم ما

کو ز مکر و عشوه ها گوییی که دستانیستی

بعد از آن مر عاشقان را وقت حیرانیستی