گر نه هر روزی ز برجی سر فروکردی مهم

در میان حلقه های شور و غوغا بودمی

گر ضمیر هر خسی ما را نخستی در جهان

در سر و دل ها روان مانند سودا بودمی

جا نگردانیدمی هرگز به یک جا بودمی

من نکردم جلدیی با عشق او کان آتشش

آب کردی مر مرا گر سنگ خارا بودمی