جا نگردانیدمی هرگز به یک جا بودمی

گر ضمیر هر خسی ما را نخستی در جهان

در سر و دل ها روان مانند سودا بودمی

گر نه هر روزی ز برجی سر فروکردی مهم

من نکردم جلدیی با عشق او کان آتشش

آب کردی مر مرا گر سنگ خارا بودمی

گر نکاهیدی وجودم هر دمی از درد عشق